SAVA KOVACEVIC & JOSIP BROZ TITO KOMUNISTA ILI PRESVUCENI USTASA

 

 

SRPSKA ARMIJA

GLAVNI I ODGOVORNI UREDNIK

SLOBODAN PIVLJANIN

SRPSKA ARMIJA JE SRPSKI NAROD!

SRPSKI NAROD JE SRPSKA ARMIJA!

DIREKTOR & IZDAVAC

IRIS DE VRIES

4 JANUARI 194210 JANUARI 2006

SRPSKA.ARMIJA@LIVE.NL 

srpska-armija@yahoo.com

 srpskaarmija@yahoo.com

the. serbianarmy@yahoo.com

the.serbianarmy@live.nl   

 

 

Sava Kovacevic

Sava Kovacevic, rodjen je 1906. godine u selu Nudo, Grahovo, Crna Gora.
Posle zavrsene osnovne skole, stalno je bio u pecalbi po selima i raznim preduzecima gdje je dosao u dodir sa naprednim radnicima; ucestvovao je u mnogim akcijama i demonstracijama koje je organizovala Komunisticka partija Jugoslavije. Takodje, ucestvovao je u radu naprednih kulturno-prosvetnih drustava u niksickom i trebinjskom srezu, kao i u sindikalnim organizacijama u Kosovskoj Mitrovici i Beogradu.

SAVA KOVACEVIC


U Komunisticku partiju Jugoslavije primljen je 1925 godine. Bio je sekretar celije u svom mjestu, clan mjesnog komiteta KPJ u Grahovu, clan Okruznog komiteta KPJ u Niksicu i clan Pokrajinskog komiteta KPJ za Crnu Goru i Boku. Ucestvovao je na raznim mjesnim, okruznim i pokrajinskim konferencijama KPJ. Bio je proganjan, zatvaran i nekoliko puta osudjivan od strane Suda za zastitu drzave (1930, 1934, 1935, 1936 i 1939. godine u Grahovu, Niksicu, na Cetinju, u Kosovskoj Mitrovici i u Beogradu).

U vrijeme julskog ustanka Sava je jedan od rukovodilaca oruzane borbe u svom kraju. Nalazio se na celu odreda koji su zauzeli Grahovo, tom prilikom zaplijenjena je velika kolicina naoruzanja i opreme. Oktobra 1941. godine sa svojim odredom presreo je italijansku kolonu i tom prilikom zarobio 50 neprijateljskih vojnika, unistio tri tenka i pet kamiona.

JOSIP BROZ TITO

SESDESETIH GODINA RODJENI BRAT SAVE KOVACEVICA TADA PUKOVNIK JNA STANOVAO JE NEKOLIKO MESECI  KOD TAJNOG VRHOVNOG KOMANDANTA JNA RADOJA MITRICA U FOCI , ZAJENICKI SU RADILI NA PLANOVIMA ODBRANE U SLUCAJU NOVE AGRESJE NA JUGOSLAVIJU GDE SU RAZMATRALI PODIZANJE NOVIH PUTEVA I PODZEMNIH PROTIVATOMSKIH BUNKERA , DA SPRECE NOVOG AGRESORA U SLUCAJU TRECEG SVETSKOG RATA ( SVE SE TO KASNIJE OSTVARILO) SAVIN BRAT JE U POVERENJU REKAO RADOJU: "TITO JE NAMERNO ZRTVOVAO MOG BRATA , JER SU SVI BORCI I NAROD SAVU SMATRALI VRHOVNIM KOMANDANTOM" …

 

Kao komadant Niksickog odreda, u zimu 1941-42. godine, Sava je vodio teske borbe protiv Italijana u okolini Grahova. Pamti se njegov podvig kada je u jednoj borbi skocio na tenk i vozio se na njemu sve dok posadu nije pobio revolverom.

O junastvu Save Kovacevica se pricalo i daleko van terena na kom je boravio. Zahvaljujuci vojnickoj umjesnosti i autoritetu koji je posjedovao, Sava postaje komadant Operativnog staba za Hercegovinu, a nedugo potom zamjenik komadanta Glavnog staba za Crnu Goru i Boku, te clan Vrhovnog staba.

Uoci trece neprijateljske ofanzive, Sava je uvijek bio na najopasnijim mjestima. Ostace upamceno njegovo herojstvo i pozrtvovanje kada je, poslije 12 dana neprekidnog marsa, pod stalnim borbama, uspio prebaciti jedinicu i ranjenike s prostora Maglic, Zelengora, Foca do Prozorske kotline, na slobodnu teritoriju.

POBRATIM SAVE KOVACEVICA PRVOBORAC GASA MITRIC

U Bosanskoj Krajini Sava Kovacevic ucestvovao je u mnogim borbama sa svojom Petom crnogorskom brigadom.

Pocetkom cetvrte ofanzive, januara 1943. godine, napada Prozor i zajedno s Prvom dalmatinskom brigadom zauzima grad poslije teskih ulicnih borbi. U to vrijeme sa svojim odredima bio je stalna opasnost za italijanske kolone na drumu Prozor – Rama; licno, skakao je na tenkove i rucnim bombama likvidirao posade.

U toku cetvrte ofanzive Sava je vodio borbe kod Konjica i Jablanice, na Neretvi i u Gackom. U bici na Javorku on razbija jake italijanske snage i zarobljava preko hiljadu dve stotine neprijateljskih vojnika. U stvari, citav puk Divizije "Mesina" biva unisten tom prilikom.

U petoj neprijateljskoj ofanzivi Sava Kovacevic je komadant trece divizije narodnooslobodilacke vojske Jugoslavije; kao i uvijek Sava je opet na najopsnijem i najvaznijem terenu: na terenu Niksic – Savnik.

Prema njegovim jedinicama nastupale su tri italijanske divizije i jaci dijelovi njemacke SS divizije "Princ Eugen". Uz nadcovjecanske napore Sava sa svojim borcima odbija mnogobrojne napade neprijatelja ciji je cilj bio: unistiti partizanske snage na prostoru Pive i Tare.

 

Poslije proboja na Sutjesci i pokreta partizanskih snaga na sjever, neprijatelj je uspio zatvoriti obruc oko Savine divizije na Sutjesci. Sa njegovim borcima nalazilo se preko tri hiljade teskih ranjenika.

U takvoj situaciji, Sava sa svojom divizijom preuzima juris na neprijateljska utvrdjenja kod sela Krekova. U toj borbi, jednoj od najzescih u narodnooslobodilaskom ratu, jurisajuci na bunkere, pada smrtno pogodjen, legendarni junak – Sava. (U istoj bici poginuli su i Savin otac Blagoje, brat Janko i bratic Dragan).

Medju prvima je proglasen za narodnog heroja, 6. 7. 1943. godine.

 

KO KAZE DA JE SAVA KOVACEVIC MRTAV: UJUTRO RANO KAD SE SUNCE TEK  RADJA SA VRHA DURMITORA I MAGLICA SAVA BUDNO MOTRI KAD CE SE SVABE VRATITI…

KO KAZ

PRENETO IZ APISA

 ApisGroup.org

 

 

 

 

SRPSKA ARMIJA

GLAVNI I ODGOVORNI UREDNIK

SLOBODAN PIVLJANIN

SRPSKA ARMIJA JE SRPSKI NAROD!

SRPSKI NAROD JE SRPSKA ARMIJA!

DIREKTOR & IZDAVAC

IRIS DE VRIES

4 JANUARI 194210 JANUARI 2006

SRPSKA.ARMIJA@LIVE.NL 

srpska-armija@yahoo.com

 srpskaarmija@yahoo.com

the. serbianarmy@yahoo.com

the.serbianarmy@live.nl   

 
 

 

 

 

Velike bitke iz NOB
Bitka na Sutjesci
‘Sto to huci Sutjeska, krv pliva po njoj…’

Bitka na Sutjesci je bila Peta neprijateljska ofanziva, a trajala je od 15. maja do 15. juna 1943. godine. U ovoj bici, koja je promenila tok Drugog svetskog rata na Balkanu, poginulo je oko 7.500 boraca.

Na Sutjesci je poginuo i narodni heroj Sava Kovacevic dok je sa svojom divizijom obezbedjivao ranjenike, a 9. juna u ovoj bici ranjen je Tito. To je bio jedinstveni primer u Drugom svetskom ratu da je u toku borbenih dejstava na frontu ranjen vrhovni komandant jedne vojske.

Nemci su bili nadmocniji. Imali su 127.000 vojnika, a nasih je bilo oko 18.000. Medjutim, brojcana prednost nije Nemcima donela pobedu bez obzira na to sto su partizani pretrpeli strahovite gubitke a, izmedju ostalog, izgubili su i Centralnu bolnicu, koju su uz natprirodne napore uspeli da spasu pri proboju neprijateljskog obruca na Neretvi, nepuna tri meseca pre toga.

 

Odlucan prodor Prve proleterske divizije a zatim i juris Trece divizije i herojska smrt Save Kovacevica, dali su podstrek borcima da izdrze u borbi i izvrse proboj kroz obruc ne vodeci racuna o visini gubitaka.

Odlucnog dana velike bitke na Sutjesci 1943. godine, neprijatelj je silovitom ofanzivom zatvorio obruc oko glavnine partizanskih snaga, ostavljajuci samo uski prolaz na Zelengori, izmedju Ljubinog groba i Kosuta. Po strategijskom i moralnom efektu izuzetno vazna bitka se odvijala na koti Ljubin grob. Pripadnici druge cete, Treceg bataljona Cetvrte crnogorske proleterske brigade, preuzeli su zadatak da brane prolaz 24 sata. Iako neuporedivo slabiji od neprijatelja, zadatak su uz velike zrtve izvrsili. Istovremeno, u dolini Tjentista, kljucalo je od bitke. U jednom trenutku, nemacka brana je popustila i partizanska lavina je pojurile preko Sutjeske i Tjentista ka Zelengori i sirokom prostoru. Sava Kovacevic je poginuo bas u momentu pocetka poslednjeg jurisa pred proboj.

 

Njegova junacka smrt 13. juna 1943. godine na Sutjesci, povecala je sjaj legende. U svim borbama isticao se licnom hrabroscu i vestinom komandovanja. Bio je zamenik komandanta Glavnog staba za Crnu Goru i Boku i clan Vrhovnog staba, od juna 1942. godine komandant Pete crnogorske proleterske brigade, s kojom se u julu 1942. godine probija sa Zelengore u Bosansku krajinu. U cetvrtoj neprijateljskoj ofanzivi sa svojom brigadom ucestvuje u borbama za oslobodjenje Prozora, u borbama protiv nemackih snaga kod Konjica i u razbijanju cetnika na levoj obali Neretve. Marta 1943. postao je komandant Trece divizije. Veoma skroman, omiljen i popularan kod boraca i naroda bio je primer neustrasivog revolucionara i jedan od najvecih junaka Narodnooslobodilackog rata u Jugoslaviji. Za narodnog heroja proglasen je 6. jula 1943. godine.

U vezi sa znacajem Bitke na Sutjesci za buducnost NOB, pisao je i Svetozar Oro za Beograda, penzionisani general JNA, naglasavajuci da je Sutjeska prelomna i najkrvavija bitka u NOR (Narodnooslobobilackom ratu). Nju je zamislio i izveo nemacki okupator od 15. maja do 15. juna 1943. godine na sirem prostoru tromedje Crne Gore, Hercegovine i Bosne, sa ciljem da opkoli i unisti Glavnu operativnu grupu NOV i POJ sa Vrhovnim stabom i Titom na celu. Okupator je u ovu operaciju, poznatu kao "V neprijateljska ofanziva" ili Bitka na Sutjesci, uveo oko 127.000 vojnika (67.000 Nemaca, 43.000 Italijana, 2.000 Bugara i oko 15.000 domacih slugu okupatora) uz podrsku 170 aviona, osam artiljerijskih pukova i velikog broja tenkova, protiv glavne operativne grupe jacine oko 22.000 partizana (racunajuci tu I oko 4.000 teskih ranjenika). Odnosnaga bio je šest na jednog, sto je, po vojnim normama, duplo vise nego sto je potrebno za apsolutni borbeni uspeh napadaca.

 

 

Nakon jednomesecnih, danonocnih borbi, najcesce "prsa u prsa", Glavna operativna grupa (GOG) se uspela probiti iz okruzenja uz ogromne gubitke. Sustina uspeha je u tome sto neprijatelj nije ostvario svoj cilj – nije unistio Vrhovni stab sa Titom na celu, sto je bilo presudno da se ubrzo, do II zasjedanja AVNOJ, u novembru 1943, partizanski pokret ponovo razbukti sirom Jugoslavije i dosegne konacnu pobedu.

KOMANDANT VIDOJE ZARKOVIC

KOMESAR DR. OBREN BLAGOJEVIC

Kad je NOR pobedonosno zavrsen, prostor Sutjeske je proglasen za NACIONALNI PARK i pretvoren u jedinstven memorijalni kompleks sa brojnim spomen-obelezjima i rekreativnim sadrzajima.

Prvo je sagradjena Spomen-kosturnica u koju su pohranjene kosti palih boraca i iznad nje podignut velicanstven spomenik koji simbolizuje proboj iz okruzenja, delo vajara Miodraga Zivkovica.

Zatim je podignuta Spomen-kuca Bitke na Sutjesci, koju je, po ideji dr Dusana Plence, projektovao arhitekta Ranko Radovic, a likovno osmislio, lepo i impresivno, sa sadrzajima i likovima iz bitke, slikar Krsto Hegedusic.

Podignuti su i spomen-muzej, veliki omladinski centar, hoteli, gostinska kuca i 79 spomen obelezja, pocev od spomenika Savi Kovacevicu, Nuriji Pozdercu, Veselinu Maslesi i drugima.

Ubrzo je Tjentiste na Sutjesci izraslo u savremeno steciste jugoslovenske mladosti, a 1983. osnovana je i Samoupravna zajednica koja je okupila preko 80 raznih organizacija iz cele zemlje, od Triglava do Djevdjelije.

 

O bici su napisane mnoge knjige, ispevane velic

anstvene pesme, uradjene slike, snimljeni filmovi, dokumentarni i igrani. Sutjeska je bila neiscrpna tema za mnoge. Izasla je i visetomna edicija u secanju njenih ucesnika.

Pukovnik Viktor Kucan, politicki komesar cete na Sutjesci, savremeni vojni istoricar, verovatno je o Sutjesci ostavio najbolje delo – Spomen-knjigu o Sutjesci. U njoj su poimenicno dati borci svih jedinica: Vrhovnog staba, sve cetiri divizije (1, 2, 3. i 7) sa Kocom, Pekom, Savom i Pavlom na celu i sastavima svih 16 brigada i centralnom bolnicom. Iz te Spomen-knjige saznajemo da je Glavna operativna grupa imala 22.148 boraca, od cega 19.265 partizana i 2.883 partizanke koje su se, rame uz rame borile sa svojim drugovima, muskarcima. Od tih boraca poginulo je 7.545 partizana, medju kojima 597 partizanki, sto je nezabelezen primer gubitaka zena boraca u istoriji ratova.

U socijalnom pogledu u GOG je bilo najvise zemljoradnika 13.695, radnika 5.165, djaka 1.572, studenata 377, ucitelja 97, profesora srednjih skola 40, univerzitetskih profesora 4, lekara 52, inzenjera 25, pravnika 89, knjizevnika i publicista 14, novinara i akademskih slikara 8, oficira bivse jugoslovenske vojske 57, podoficira 139, svestenika 10, itd.

Najvise je bilo boraca iz Hrvatske 8.925 od cega iz Dalmacije 5.195, zatim Bosne i Hercegovine 8.293, Crne Gore 3.337, Srbije 1.492, Makedonije 21, Slovenije 19 i inostranstva 38.

U nacionalnom pogledu najvise je bilo Srba 11.851, Hrvata 5.220, Crnogoraca 3.295, Muslimana 866, Jugoslovena 757, Jevreja 74, Slovenaca 21, Makedonaca 4, Albanaca 3 do raznih nacionalnosti, ukljucujuci i Nemce 4 i Italijane 10.

Neki srezovi (opstine) drze apsolutne rekorde i po broju ucesnika i broju poginulih: iz Sibenika je bilo 1.316 boraca, a poginulo je 787, iz Splita 1.091, a poginulo 688, iz Gline 886, a poginulo 599, iz Livna 622, a poginulo 289, iz Niksica 571, a poginulo 190, iz Knina 568 poginulo 334, iz Dvora na Uni 560, a poginulo 267, iz Drvara 550, a poginulo 203 itd. Na primer, iz 10. hercegovacke brigade poginulo je 305 boraca, od kojih 115 Srba, 94 Muslimana, 93 Hrvata, 2 Crnogorca i 1 Jevrej, sto je najbolji primer zbratimljenosti za iste ciljeve.

Vise od 67 odsto bilo je mladje od 25 godina (14.245 boraca), dok je 48 odsto boraca pripadalo KPJ (6.610) ili SKOJ (4.065). Medju borcima je bilo i 42 vecnika sa I zasedanja AVNOJ-a u Bihacu, a od boraca sa Sutjeske na II zasedanje AVNOJ-a u Jajcu doslo je 70 vecnika.

Na Tjentištu, u sredistu Sutjeske, pocetkom devedesetih godina, predivni pejsazi livada kroz koje vecno huci Sutjeska i koje natkriljuju okolni visovi Zelengore, Volujaka i Vuceva, kao vojnici na vecnoj strazi, na svakom se koraku vidi da je tuda protutnjala neka osvetnicka vojska koja je iza sebe ostavila pustos paleci, ruseci i demolirajuci spomenike velike antifasisticke borbe. Nad prostor se nadvilo totalno mrtvilo. Nigde se niko ne vidi. Nigde traga ni glasa od predratne vreve. Ne cuje se muzika, ni pesma. Kao da se zivot ugasio. Samo se i dalje gordo uzdize spomenik iznad Kosturnice o proboju proletera. Iako obrastao u mahovinu, spomenik deluje snazno i zivo kao da ce, poput Konkorda, poleteti uz Zelengoru. Sve ostalo je pretvoreno u pustos.

Danas se na Tjentistu malo ko zaustavlja. A zaustavljalo se na hiljade prolaznika ne samo da predahnu, vec i da se poklone senima heroja, da obidju Savin grob, Ozren gde je Tito ranjen, mesto gde su sahranjeni Nurija Pozderac, Veselin Maslesa i drugi. Niko od prolaznika se "planski" ne zaustavlja iako je mesto vrlo primamljivo za zastanke na glavnom putu Beograd – Dubrovnik i Sarajevo – Dubrovnik.

Sada se slave neki novi heroji jer su dosla neka nova vremena. Sada se negira sve sto je bilo i tvrdi da bi lepse bilo da nije bilo to sto je bilo, ali… ko zna?!…

 

PRENETO IZ APISA

 ApisGroup.org

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

This entry was posted in Nieuws en politiek. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s